Twijfelen aan jezelf als moeder

Ben jij als 40+ vrouw moeder? Dan twijfel je vast wel eens of je het wel goed doet als mama van je kind(eren). En dat begint al na de bevalling, maar daar stopt het niet! Vond of vindt jouw kind jou ook wel eens de stomste moeder van de wereld? En wat doet dat met jou?

Twijfels van een kersverse moeder

Er komt een moment dat je serieus gaat nadenken over je toekomst en of daar kinderen in passen, als het je gegeven is. Toen ik jong was riep ik dat ik geen kinderen wilde. Maar dat veranderde. Na een lang traject werd onze zoon in 2002 geboren. De gehele zwangerschap verliep goed, tot de laatste 2 weken: zwangerschapsvergiftiging, dus dat werd een ziekenhuisopname. De bevallingdetails zal ik jullie besparen (misschien iets voor een ander blog!).

Tijdens mijn zwangerschap nam ik al ontslag bij mijn werkgever, omdat ik twijfelde tussen daar blijven werken of toch mijn droom van een eigen salon waar gaan maken. Na de geboorte van onze zoon ben ik bewust 1 jaar thuis geweest, waarin ik nadacht over mijn carrière. Door mijn heftige zwangerschapsvergiftiging was ik ook echt niet in staat om te werken, het herstel daarvan vorderde langzaam- ook vanwege de zware nachten waarin zoonlief meestal klaarwakker was (waarom lees je zo weinig over hoe heftig de situatie na een bevalling eigenlijk is?!).

De eerste werkdag na een bevalling

Toen onze zoon 1 jaar werd heb ik samen met mijn man de beslissing genomen om voor mijn droom te gaan: mijn eigen kapsalon openen. Spannend, ik had als kersverse moeder geen idee hoe ik een eigen zaak en het moederschap moest combineren.

Terwijl een oppas op onze zoon paste in ons huis, ging ik van dinsdag t/m zaterdag aan de slag in mijn eigen salon. Een goed ritme en planning onder de knie krijgen was even wennen, maar het was fijn om weer andere gesprekken te voeren dan babypraat. Tussen de middag ging ik altijd even naar huis om onze zoon te kunnen zien voor zijn dutje. Manlief was druk met zijn opleiding en onregelmatige diensten, maar er was altijd iemand op tijd thuis om onze oppas af te lossen. Als ik nu terugblik op deze periode, ben ik nog steeds verbaasd hoe we dat allemaal hebben weten te flikken. Maar ik voelde me ook soms schuldig, genoot ik niet te weinig van deze mooie momenten met mijn zoon? Weer twijfels dus.

Mama jij bent stom!

Het was een spagaat: ik wilde als perfectionist een goedlopende eigen zaak én een goede moeder (en een goede vriendin, huisvrouw, partner...) zijn. Daarin balans vinden is niet makkelijk.

Zodra onze zoon naar de kleuterschool ging werkte ik wanneer hij op school zat. Na schooltijd kon ik er thuis voor hem zijn dankzij mijn personeel in de salon, daar heb ik geen moment spijt van gehad. En jaren later kon ik nog meer uren werken. En toen was ik soms de stomste moeder van de wereld, volgens mijn zoon.....

"JIJ BENT NOOIT THUIS, JE BENT ECHT STOM! JE BENT ER NOOIT VOOR MIJ..!"

Dat deed zeer, en het bracht me weer aan het twijfelen. Deed ik het dan niet goed als moeder?

We doen allemaal maar wat

Weet je? Ik denk dat perfecte moeders niet bestaan in het echte leven. Wat wel bestaan, zijn de perfecte plaatjes die wij als maatschappij van moeders hebben. Maar die plaatjes zijn fantasiebeelden. In de emotionele rollercoaster van het moederschap zit je 24-7. We doen ook maar wat, en daar horen twijfels bij.

Voor mij is een goede moeder er eentje die er met onvoorwaardelijke liefde in slaagt volwassenen van haar kinderen te maken, die voor zichzelf kunnen zorgen. Dat is denk ik het belangrijkste.

Inmiddels is onze zoon groot. Zijn harde werk op school is beloond met een baan bij de Defensie. Hier zijn wij zó trots op! Want neem maar van mij aan dat dit ook een uitdaging is geweest (hallo puberteit)... Maar door consequent te zijn over de regels en deze uit te leggen, hem om te leren gaan met teleurstellingen en altijd onze waardering te laten blijken, is onze zoon een evenwichtige volwassene geworden.

Als we nu aan hem vragen hoe hij zijn opvoeding heeft ervaren, geeft hij aan dat hij trots op ons is en blij is met zijn veilige thuishaven bij ons. Dan slik je even en kijk je elkaar aan als ouders: we hebben het goed gedaan. Zonder twijfel.

Twijfel jij wel eens of je een goede moeder bent? Dan wil ik je iets vertellen.

JE BENT EEN SUPERMOEDER!

Het moederschap is gewoon zwaar. Maar tel de keren dat je kind je in de armen vliegt en je de liefste mama van de wereld noemt. En sta stil bij elk warm onthaal als je thuiskomt van je werk. Dat is wat telt, niet je twijfels.

Wat vind jij van het moederschap?

Naar het overzicht